Kijken met je handjes

Kijken met je handjes

Ik ben 35 en kijk nog steeds met mijn handjes. Als een kind. Wanneer ik samen met m’n liefste winkel, kijkt hij het vaak wat meewarig aan. Ik voel en ik strijk overal overheen. Maar ik til ook potjes, doosjes en busjes uit schappen. Of daar nu hagelslag, schroeven of magneetjes in zitten. “Waarom schud je daar aan?!” Nou gewoon dus. Om even te voelen en te horen hoe het schudt.
 

Met mijn peuter van drie kan ik al heerlijk winkelen. Als zogenaamd goede moeder hoor je dan elke keer te tetteren: “Met je oogjes kijken, schat!” Maar natuurlijk moet ze voelen! Dat snap ik als geen ander. Het liefst natuurlijk wel zonder die koffiekopjes van het schap te vegen of al die kettingen in een dikke knoop te trekken. Dus ik zit nogal eens met mezelf in dubio. Nou ja, we zijn in ieder geval goed verzekerd.
 

Trendwatcher Lidewij Edelkoort zegt dat er een steeds grotere behoefte ontstaat om textuur te voelen. Juist omdat onze handen en vingers steeds minder doen. Veel handwerk is geautomatiseerd en we
gebruiken nog maar enkele vingers bij de bediening van die gladde touchscreens. Hout, natuursteen en beton, maar ook tweed en grove breisels maken om die reden hun opmars in het interieur.
 

Bij Wonen voor jou houden we ook van textuur. Deze week kwam er een oud stoeltje binnen. M’n vader wilde dat wel even voor ons plamuren hoor! “Neehee!”, riepen wij in koor. Heerlijk juist, om je vingers over die butsjes te laten gaan. Het geeft de vintage stoel karakter en verraadt een verleden. En die gemêleerd gebreide kussens, daar worden we ook heel blij van.
 

M’n peuter zit nu op de bank. Onder een heerlijk gehaakt kleedje. Met, jawel, een Ipad op schoot. Haar vingertjes weten soms beter de weg dan die van mij. Maar morgen gaan we weer naar het bos. Om met
onze wangen over het mos te voelen.
En om op kabouterhuisjes te kloppen en daarbij onze knokkels open te halen aan het boomschors.


Foto's:

1. Als goede moeder hoor je dan te tetteren: "Met je oogjes kijken, schat!" Maar natuurlijk moet ze voelen! (Foto: morguefile.com) 

2, 3. Juist omdat onze handen en vingers niets meer doen, is er een grotere behoefte ontstaan textuur te voelen. (Foto: morguefile.com) 

4. Morgen gaan we naar het bos. Om onze knokkels open te halen aan het boomschors. (Foto: morguefile.com)

Reacties

  1. Wendy Viel Wendy Viel

    Weer een heerlijk herkenbaar stukje. Moest vroeger (en nu nog) ook overal aan voelen en vind het ook moeilijk om nu nee te zeggen tegen mijn kleintjes.

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden
Wij slaan cookies op om onze website te verbeteren. Is dat akkoord? Ja Nee Meer over cookies »